สวนผักน้ำ

posted on 04 Jun 2008 01:46 by lomosinbad  in Travel

 

 

ผัก MK ที่ว่าแน่คงต้องหลบให้กับความสดของผักร้านนี้ วันนี้ผมจะพาไปร้านอาหารร้านหนึ่งในกรุงเทพ นี่ถ้าผมไม่เห็นเองกับตาก็คงไม่เชื่อแน่ๆ

เรื่องมันเริ่มจากอาหารเที่ยงวันนี้เราจะทานอะไรกันดี ผมก็รู้จักแต่ร้านบะหมี่เป็ดเจ้าอร่อยที่อยู่เยื้องไปทางซ้ายของหมู่บ้าน แต่ไม่เคยรู้ไม่เคยสังเกตุเห็นมาก่อนว่า ใกล้ๆ Office ของผมประมาณไม่เกิน 400 เมตรจะมีร้านอาหารที่ปลูกผักเองด้วย

พี่ติงเป็นคนพาพวกเราไปกันครับ ผมก็ไม่รู้ว่าพี่ติงรู้มาได้ยังไง เพราะร้านนี้สังเกตุยากมาก เพราะมีแนวต้นไม้ปิดกั้นรอบด้านเลย ทันทีที่ผมเดินผ่านพุ่มไม้นั้นมาได้ ก็ต้องประหลาดใจกับ สวนผักที่ดูสะอาดและเป็นระเบียบมาก ที่สำคัญร้านนี้ใช้วิธีการปลูกผักแบบพิเศษ คือไฮโดรโพนิคส์ (Hydroponics) ที่ปลูกเป็นแนวเรียงรายไว้ภายในบริเวณร้าน 

"ไฮโดรโพนิกส์" เป็นการปลูกพืชโดยไม่ใช้วัสดุปลูก คือ จะปลูกพืชลงบนสารละลายธาตุอาหารพืช ให้รากพืชสัมผัสกับสารอาหารโดยตรง ตามรากศัพท์เดิมมาจาก ไฮโดร (Hydro) แปลว่าน้ำ และ โพโนส (Ponos) แปลว่า งาน รวมความคือ วอเตอร์-เวิร์คกิ้ง (Water-working) หมายถึงการทำงานของน้ำที่มีสารละลายธาตุอาหารผ่านรากพืช ซึ่งต้องมีการควบคุมอุณหภูมิของสารละลายธาตุอาหารพืช ให้เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของพืชให้ดี


กวาดสายตามองไปในร้าน มีโต๊ะอยู่ประมาณไม่ถึง 10 โต๊ะ ซึ่งมองยังไงก็ไม่พอกับลูกค้าที่มาทานกันแน่ๆ ทราบมาว่าที่ต้องจำกัดจำนวนโต๊ะขนาดนี้ เพราะเดี๋ยวจะทำไม่ทัน พอทำไม่ทัน ก็ต้องรีบ พอรีบก็จะไม่ได้ใส่ใจ พอไม่ใส่ใจ อาหารก็จะไม่อร่อย

พวกเราสั่งสลัดและสปาเกตตี้มาประมาณ 5 จาน ผมคิดในใจว่า นานแค่ไหนแล้วที่ผมไม่ได้กินผักที่สะอาดและสดแบบนี้ มันทั้งหวาน กรอบและสด สปาเกตตี้ก็ใช่เล่น เพราะเส้นมันนุ่มแบบพอดีๆ ผมว่าอร่อยกำลังดีเลยครับ

พี่ติงแกกระซิบบอกผมว่า ต้องทานผักให้หมดนะ เพราะไม่งั้นจะโดนด่า ใช่ครับคุณไม่ได้อ่านผิด คนที่ด่าคือเจ้าของร้านครับ ใครที่ว่าแน่ อย่าแหยมครับอย่าแหยม คุณอาจโดนตะเพิดออกจากร้านเป็นที่ขายหน้าชาวบ้านได้ ผมเลยบอกพี่ติงไปว่า "แค่ผมเห็นหน้าคุณน้าเจ้าของร้าน ผมก็รู้สึกได้ถึงพลังมาคุเลยครับ" เพราะหน้าแกดุจริงครับ

ใครที่อยากลองร้านอาหารที่ใส่ใจลงไปในอาหาร ร้านที่คุณภาพต้องมาก่อนเงิน ร้านที่อยากเห็นลูกค้ามีความสุขเมื่อได้ชิมผักที่ปลูกเองกับมือ ต้องรีบไปให้ไวเลยนะครับ เดี๋ยวผักจะหมดอดชิมซะก่อน ร้านนี้อยู่บนถนนสุคนธสวัสดิ์ แถวแยกเกษตร-นวมินทร์ครับ เมื่อเข้ามาในถนนสุคนธสวัสดิ์ให้มองหาปั๊มบางจาก แล้วเลี้ยวเข้าไปจอดรถเลยครับ จากนั้นเดินไปถามเด็กปั๊มว่าร้านสลัดอยู่ตรงไหน เดี๋ยวเค้าจะชี้ไปที่แนวพุ่มไม้ที่ปกปิดอำพรางร้านเอาไว้ ..ชื่อร้าน "สวนผักน้ำ" ครับ


edit @ 4 Jun 2008 01:56:14 by sinbad

มหานิยม Film Production

posted on 03 Jun 2008 00:32 by lomosinbad  in Travel

มหานิยม Film Production

 

ตื่นเต้นครับตื่นเต้น เหมือนไปโรงเรียนใหม่ เข้ามหาลัยใหม่ แต่คราวนี้ย้ายที่ทำงานใหม่ ไม่สิ..เพราะมันก็ไม่เชิง เพราะปกติชีวิตการทำงานของผมก็ไม่เคยทำงานประจำที่ไหน เป็น Freelance มาโดยตลอดตั้งแต่กลับจากเยอรมัน

วันนี้เป็นวันแรกครับที่ "มหานิยม" เปิดอย่างเป็นทางการ ขอบคุณพี่อภิชาและพี่นนท์มากครับที่ชักชวนผมมาร่วมบุกเบิกด้วยกัน ช่วงอาทิตย์สองอาทิตย์นี้ เข้ามาจัด Office บ่อยมากครับ กว่าจะได้ที่ๆอยากได้ ก็ช่วยกันหาอยู่หลายวันเลยครับ สุดท้ายก็มาได้ที่หมู่บ้าน CASA VILL แถวเกษตร-นวมินทร์

ด้านหน้า LOGO ของมหานิยม เป็นรูปยันต์เมตตา ความหมายคือ ทำให้คนรัก คนเมตตา ส่วนด้านหลังเป็นยันต์กันไม่ให้คนเกลียด ..ใครที่ผ่านไปผ่านมาด้านหน้า Office ไม่รู้เขาจะเข้าใจว่าเราเปิดสำนักลงนะเมตตาหรือเปล่าก็ไม่รู้ ฮ่าๆ

พอมาทำงานที่นี่ มันเลยทำให้ต้องย้ายที่พักตามด้วยเลยครับ เพราะที่อยู่ตอนนี้ก็ไกลกันเหลือเกิน เดือนหน้าเลยจะย้ายไปอยู่แถบๆนั้นแล้วครับ

เอาล่ะ..ขอไปจัดของก่อนนะครับ ตอนนี้ห้องทำงานผมมันสะอาดมากครับ (เพราะไม่มีอะไรเลย) ขอไปเลือกก่อนว่าจะเอาอะไรไปบ้างดี ^^

edit @ 3 Jun 2008 00:33:57 by sinbad

We love snap

posted on 02 Jun 2008 01:59 by lomosinbad  in Travel

 

 เคยเป็นกันไหมครับ เวลาที่เราชอบอะไรสักอย่างหนึ่ง เราก็จะพยายามหาข้อมูลเพื่อที่จะเรียนรู้มันให้มากที่สุด หนึ่งในวิธีการของผมก็คือการหาข้อมูลทาง net นี่ล่ะ

วันที่ผมสนใจเรื่องของ LOMO ผมก็ใช้วิธีการแบบข้างบนนั้น website www.welovesnap.com ก็เป็นอีกที่หนึ่งที่ซุ่มอ่าน webboard ของเขาอยู่นาน และก็ไม่ได้ลงทะเบียนเป็นสมาชิกของเขาเสียด้วย จนเมื่อไม่นานนี้มีการประกาศว่า จะมีกิจกรรมการ workshop เพื่อให้เข้าใจวิธีการใช้งานกล้องต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น แอลซีเอ โฮลก้า ไดอาน่า ฟิชอาย ซุปเปอร์แซมเปอร์ คัลเลอร์สแปลช ฯลฯ โดยรับแค่ 40 คนที่สำคัญฟรี แถมยังมีการแจกของรางวัลกันอีกด้วย ..ไม่รอช้าครับ ผมรีบลงทะเบียนจองไปเลยทันที

และวันนี้ก็มาถึง 9 โมงเช้านัดเจอกันที่โลหะปราสาท วัดราชนัดดารามวรวิหาร อาวุธที่เตรียมไปก็มี Nikon F70, LCA+ และ HOLGA 120CFN พร้อมฟิล์มอีกประมาณ 5 ม้วน ตอนที่ผมไปถึงทุกคนเริ่มมากันเยอะแล้ว พอเซ็นชื่อลงทะเบียนเรียบร้อย ผมก็มายืนหัวโด่เด่ (เพราะมาคนเดียวแถมยังไม่รู้จักใครอีก) มองไปรอบๆ รู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งย้ายโรงเรียนมาใหม่ เห็นพี่คนนั้นน้องคนนี้คุยกันสนุกสนาน เราเลยทำเป็นเนียนเข้าไปนั่งอยู่แถวนั้นบ้างเผื่ออะไรๆจะดีขึ้น

ไม่นานก็มีการเรียกรวมทุกคนมานั่งฟังถึงสิ่งที่เราจะสนุกกันในวันนี้ ผมคะเนเอาจากสายตาของผมคิดว่าทั้งหมดน่าจะประมาณ 60 คน STAFF แต่ละคนที่มาพูดอธิบายกล้องแต่ละรุ่นว่าใช้งานยังไงก็ตลกฮาเฮมากครับ สอนกันไปไม่ทันไรก็มีการแจก Film ให้ด้วย เสียดายยกมือไม่ทันเลยอดได้กะเขา

ก่อนที่เราจะออกไปถ่ายรูปกัน ก็มีการจับฉลากแบ่งกลุ่มออกเป็น 6 กลุ่มแต่ละกลุ่มก็จะมี STAFF คอยดูแล TAKE CARE กันไปสิ่งสำคัญที่ย้ำเป็นพิเศษเห็นจะเป็นเรื่องที่เราควรจะเดินให้ห่างจาก MOB ที่กำลังเย๊วๆ กันอยู่ไม่ไกล เพราะอาจโดนลูกหลงเป็นของแถมได้

ผมจับฉลากได้กลุ่ม 1 มีพี่ตาร์ท พี่บอยและทีมงานมาคอยดูแล แต่ยังไม่ทันจะเริ่มเดิน พี่ตาร์ทก็บอกพวกเราว่าหาข้าวกินก่อนดีกว่า ผมเห็นพี่ก็ดูจะอิดโรยเล็กน้อย กว่าจะเดินไปถึงร้านข้าวแถวเสาชิงช้าได้ก็พักใหญ่เลยเชียว โชคดีที่พี่ยังไม่เป็นลมไปซะก่อน

หม่ำข้าวหน้าเป็ดไปเรียบร้อย พวกเราก็เดินลัดเลาะไปตามซอกซอยต่างๆ จากเสาชิงช้าไป โผล่แถวแพร่งภูธร ต่อไปแถววัดพระแก้ว แล้วก็นั่งเรือข้ามฟากไปนั่งกินลมชมวิวที่ร้านสุ่มสี่สุ่มห้าสบายใจเฉิบ มาถึงตอนนี้พวกเราเริ่มสนิทกันมากขึ้น คุยกันมากขึ้น สนุกกันมากขึ้น เพราะพี่ๆกินเบียร์กันมากขึ้นนั่นเอง

นั่งเล่นกันอยู่พักใหญ่ กลุ่มอื่นก็ตามมาสมทบด้วย จากนั้นเราก็เลยติดสินใจไปถ่ายรูปที่พิพิธภัณฑ์สยาม ซึ่งอยู่ตรงกระทรวงพานิชย์(เดิม) เขาจัดแสดงความเป็นมาของสยาม ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ว่างๆก็ลองไปดูสิครับ ผมว่าเขาทำได้น่าสนใจดี เสียดายที่มีเวลาไม่นาน ก็เลยรีบเดินเข้าห้องนั้นออกห้องนี้ จนไม่ได้อ่านรายละเอียดต่างๆที่เขาจัดแสดงเอาไว้

ประมาณหกโมงเย็น พวกเราก็กลับไปรวมตัวกันที่สวนสันติปราการ พี่ตาร์ท พี่บอยก็พูดสรุปถึงสิ่งต่างๆในวันนี้ สำหรับผมแล้ววันนี้มันสนุกมากครับ รูปที่ผมถ่ายไปวันนี้ ก็คงทำได้เพียงเก็บอารมณ์และความรู้สึกที่มีในวันนี้เอาไว้ ที่สำคัญที่สุดที่ผมคิดว่ามันมากกว่าการถ่ายภาพก็คือ"มิตรภาพ"ครับ ขอบคุณพี่บอยสำหรับฟิล์มสไลด์ที่หายากเอามากๆ พี่ก็ยังให้ผมมาฟรีๆ ขอบคุณพี่ตาร์ดที่ทำให้ฮาได้เรื่อยๆ (ยังฮาได้อีกนะพี่) ขอบคุณ we love snap อยากให้มีกิจกรรมทุกเดือนเลยครับ สนุกดี ..ขอบคุณครับ